mgr sztuki Maria Marzec, urodzona w Krakowie w 1957 r., absolwentka Wydziału Konserwacji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w specjalności konserwacji rzeźby.

W zawodzie konserwatora dzieł sztuki pracowała nieprzerwanie od 1985 roku, realizowała prace głównie na terenie Krakowa i okolic. Początkowo w zespołach konserwatorskich, a od 2000 roku prowadząc własną działalność gospodarczą. Pracowała zarówno przy obiektach bardzo cennych, takich jak terakotowe polichromowane  sarkofagi etruskie z I w p.n.e. ze zbiorów Muzeum Narodowego oddział Czartoryskich w Krakowie, jak i w 2016 r. odnawiała pomnik Grunwaldzki w Krakowie, w roku 2008 Maszkarony z attyki Sukiennic, w latach 1985 – 87 i 1999 portal Berrecciego w wejściu na dziedziniec arkadowy na Wawelu. Wykonała liczne konserwacje niewielkich rzeźb z kapliczek i nagrobków znajdujących się często w katastrofalnym stanie.

Realizacje o większej skali to wykonana w latach 1990-96 to konserwacja elewacji frontowej, ściany nawy i bocznych ścian transeptu oraz wieży zegarowej kościoła p.w. św. Józefa w Krakowie przy Rynku Podgórskim; w latach 1993-95 wykonała konserwację elewacji oraz wnętrza wraz z wyposażeniem kaplicy bł. Bronisławy przy Kopcu Kościuszki w Krakowie; w 2000 r. remont konserwatorski ryzalitu elewacji frontowej Akademii Ekonomicznej w Krakowie przy ul. Rakowickiej 27; w latach 2005-08 –  prowadziła prace konserwatorskie we wnętrzach Pałacu Pusłowskich w Krakowie przy ul. Westerplatte 10 –  (w ich ramach restaurowała: wątek ceglany i kamienny w obrębie piwnic, marmurowy kominek wraz z elementami metalowymi, kamienne kolumny międzyokienne i portal, metalowe lampy, w tym z witrażowym szkleniem, wykonaną z brązu rzeźbę Amazonki, elementy drewniane polichromowane i złocone, metalowe kraty okienne oraz opracowała rekonstrukcja  2 szt. zabytkowych ceramicznych pieców); w 2013 r. wykonała konserwacja kamiennych wazonów wieńczących attykę elewacji południowej; cokołów i baz kolumn oraz schodów w portyku wejściowym pałacu w Igołomi.

Popularyzowała opiekę nad zabytkami poprzez rozmowy przy pracy z dysponentami nagrobków, mieszkańcami kamienic, opiekunami kapliczek, którym starała się pokazać na czym polega praca konserwatora i wytłumaczyć jej sens. Odrębną grupę stanowią młodzi ludzie pracujący w wakacje dorywczo przy zabytkach tych z kolei zachęcała do podjęcia nauki na Wydziale Konserwacji czy opanowania umiejętności rzemieślniczych- zawodu kamieniarza, snycerza, sztukatora itp.

Od ponad 20 lat konserwowała nagrobki, grobowce i pomniki na krakowskich cmentarzach gdzie starała się propagować potrzebę corocznej, systematycznej konserwacji profilaktycznej, a przy najbardziej zaniedbanych, pozbawionych opieki obiektach, które konserwowała przed laty często sama wykonywała wolontaryjnie takie prace.

Zajmowała się również wykonywaniem badań stratygraficznych, opracowywaniem programów konserwatorskich dla zabytkowych elewacji i wnętrz np. Pałacu Mańkowskich, wnętrza budynków Korony, kamienicy przy ul. Miodowej 29 w Krakowie i pomników na Plantach.

Uczestniczyła również w akcji konserwacji drewnianych rzeźb z Drohobycza.

W 1990 roku otrzymała wspólną nagrodę artystyczną Spółdzielni Pracy Twórczej Polskich Artystów Plastyków „Plastyka” za renowację epitafiów w kościele o.o. Franciszkanów w Krakowie.

Była współautorem publikacji: „Przebieg konserwacji portalu Berrecciego na Wawelu”, Ochrona Zabytków nr 1 1989; oraz „Problemy konserwatorskie kamiennej tablicy erekcyjnej Bursy Jerozolimskiej w Collegium Maius”, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego MXXII  Opuscula Musealia  zeszyt 5  PWN  1991

Była członkinią Sekcji Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Związku Polskich Artystów Plastyków Okręg Kraków, pełniła funkcję członkini zarządu sekcji w latach 1993 – 1996

Na wniosek Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego uhonorował ją Złotą Odznaką za Opiekę nad Zabytkami.

Odpoczywaj w pokoju po pracowitym życiu.